Vannacht hebben we helaas een vreselijke nacht gehad. Emmanuel heeft wel ruim een uur lang liggen huilen van de oorpijn en dat alles pijn deed. En daarbij ons ook allemaal wakker gehouden.
Vandaag moesten we ook nog eens op tijd op, want we hebben de 10 uur boottocht met de glasbodemboot geboekt in key largo. Onze kinderen zijn al niet de snelsten met ontbijten en in de ochtend opschieten dus we plannen onze tijd goed in en Sander haalt het ontbijt terwijl ik de kinderen aankleed en de tassen klaar maak voor vandaag. We hebben daar een aardig ritme in gevonden. Het helpt natuurlijk niet mee dat we allemaal een brakke nacht gehad hebben.
We hebben altijd een koeltas mee met koelelementen en daarnaast nog een rugtas met eten.
De planning is om na de boottocht in het statepark John Pennekamp van Key largo te gaan lopen en daarmee bedoel ik dan dat Sander in de bloedhitte gaat lopen en ik met de kinderen op het strand te vinden ben.
Ik hoorden van een stel nederlanders die hier zaten dat er in dit park 2 strandjes waren dus dat is super om met de kinderen lekker te gaan genieten.
Voor de rest is onze planning niet zo heel spannend, namelijk verder niets....
We vertrekken redelijk op tijd met de auto naar key largo. Ik wilde om kwart voor 9 wegrijden en het werd 10 voor 9.
Het verkeer is erg druk en onderweg zit ik me ineens af te vragen of de glasbodemboot wel vanaf het national park vertrekt of dat ik me ergens anders moet melden. Vreemd genoeg staat dit niet in het bevestigingssmsje met de boekingsbevestiging en omdat we geen wifi onderweg hebben kan ik het adres ook niet checken via de go ccity app. Dit is namelijk de laatste activiteit die we kunnen doen van de go city app, dan zijn onze 5 dagen namelijk voorbij.
We rijden naar het national park op key largo en vragen het bij de ingang van het park of hier de boot ligt waar we mee moeten vertrekken. Ja beantwoord de ranger, dus we rijden naar binnen en gaan naar het kantoortje. Ik moet nodig naar de wc dus ren alvast vooruit terwijl sander de spullen pakt. Binnenin het gebouw zie ik hele andere tijden van de glasbodemboot en zie ik ook niet de naam van de boottocht staan. Gelukkig hebben we hier wifi. Ik check en het blijkt inderdaad helaas ergens anders vandaan vertrekken. Gelukkig maar 10 minuten rijden en we hadden nog speling.
Snel alles weer inladen en rijden.
Ietwat gestresst komen we aan op de plaats van bestemming. Daar zie ik de boot liggen maar geen plekje waar we ons moeten melden. Ik vraag even rond en blijkt dat we gewoon in de rij kunnen gaan staan en dat er dan wel iemand bij ons komt.
Sander smeert zichzelf en de kinderen alvast in want het is erg zonnig en we gaan het water op. Ik sta ook in de brandende zon te wachten en meld me alvast aan.
Al snel begint het welkomspraatje met de strikte regels: geen eten en drinken beneden in de lounge, boven mag wel. Geen wapens mee aan boord. De zee kan wat heftig zijn dus we verkopen dramamine, zo voorkom je zeeziekte.
Na alle regels gaan we aan boord en lopen we naar het bovendek. Vanuit heb je het beste zicht zegt de kapitein op schildpadden, dolfijnen en haaien en mogelijk manatees.
Boven zijn echter zo goed als geen zitplaatsen en dus gaan we maar aan de reling staan.
Ik merk dat mijn buik al begint te protesteren en besluit toch maar dramamine te kopen. De kinderen en sander lijken nergens last van te hebben en dus laten we dat nog even.
We varen weg en de kinderen zijn echt heel erg enthousiast. ze hebben er in ieder geval mega veel zin in.
Als we net de open zee op gaan spot sander ook nog eens een grote rog! Wow heel super. Ik heb hem helaas gemist want was aan de andere kant aan het kijken. Sander stond aan de schaduwkant om hem een beetje tegen de zon te beschermen. Ik stond aan de zon kant. En ik zag niets... Ik was er na 25 minuten staren wel een beetje klaar mee en ben met de kinderen benedendeks gaan zitten. Hier was wel genoeg zitplek. En de kinderen vermaakten zichzelf zoals kinderen zich kunnen vermaken, met kijken, spelen, dansen, fantasien. Wat geniet ik toch enorm van ze op deze manier.
Na een tochtje van 45 minuten zijn we bij het echte nationale park, namelijk het koraalpark onder water. Hier wordt de motor uitgezet en gaat de boot fiks heen en weer deinzen op de golven. Ik ben heel blij dat ik daar iets voor gekocht heb en kan nu redelijk relaxt zitten.
Dan begint dhr zijn praatje en het is behoorlijk slecht te verstaan door een slechte microfoon.
We zien onder water niet heel veel merken we behalve een grote school Dory vissen. en nog wat andere vissen.
Geen schildpad, geen haai, geen rog.....
De kinderen vinden het in ieder geval geweldig en kunnen er geen genoeg van krijgen met het kijken onder water. Na ongeveer een half uurtje dobberen keren we weer om. Onverichterzake. Nou zeg we hebben niet echt geluk met de boottochtje want het valt op deze manier vies tegen. Eerdere boottochten hebben we echt wel veel meer gezien en de kapitein gaf een kans van 95% dat we schildpadden zouden tegenkomen.
Helaas geen schildpad. Alhoewel ik op de terugweg toch een grote grijze/bruine vlek vlakbij de oppervlakte zie die niet zosnel als een dolfijn is, maar of het een schildpad of een rog was dat durf ik niet met 100 % zekerheid te zeggen. Ik neig naar een schildpad. Deze had sander helaas dan weer niet gezien en hij is toch echt wel de betere spotter van ons tweeen.
Arwen maakt nog ff een leuke foto en dan gaan we van boord af. Helaas op de terugweg ligt de haai niet meer op die plek dus ook opnieuw geen foto. We zijn beiden lichtelijk teleurgesteld maar zijn blij daat de kinderen het erg leuk hebben gevonden.
Het is inmiddels iets over 12en als we dan maar naar het national park JOhn Pennenkamp rijden. Hier gaat sander dus een stukje lopen en ik ga met de kinderen op het strandje zitten. het ziet er erg druk uit als we aankomen en sander wil een kaart dus we lopen eerst het visitors center in.
Hier blijkt een mini aquarium te zien. Leuk!
Dan eten we buiten de gesmeerde boterhammen en gaan we richting het strandje. Er is echt nog wel prima plek om te zitten en ik leg dan ook mijn spullen neer en ga me omkleden terwijl sander de kinderen omkleed en insmeert.
Dat merk ik wel dat amerikanen echt enorm preuts zijn. Zelfs kleine kinderen worden hier echt niet buiten omgekleed en moeten naar een kleedhokje of worden volledig beschermd met de handdoek. Er werd echt wel raar naar onze kids gekeken als ik ze zo huppa even snel omkleed.
Dan het water in. Het zeewater is heerlijk verkoelend maar absoluut niet koud. Wel is het gehele strand bedekt met kleine en grote steentjes en dan geen kiezels maar echt degene met punten eraan... Dat is wel een beetje jammer. Maar hoe verder je komt in het water hoe minder stenen, hoe makkelijker we kunnen lopen.
Sander gaat op pad en ik maak wat fotos van de kinderen voordat ik ook het water in ga.
.jpg)
Arwen is echt een heel sociaal meisje die eigenlijk overal waar ze gaat snel vriendinnetjes maakt om mee te spelen of gewoon lol te hebben. Hier werd ze al direct opgemerkt door 2 meisjes, beiden van haar leeftijd die samen in het zand aan het spelen waren. We hadden voor de kinderen een emmer en schep gekocht bij de dollartree en die kwamen nu goed van pas.
En met een beetje vertaling van mama waren de meisjes ineens leuk met elkaar aan het spelen en zelfs emmanuel voegde zich hier bij.
.jpg)
De kinderne vermaken zich opperbest met het zandspeelgoed, het water en later ook met de waterballetjes die we meegenomen hadden.
1 van de 2 meisjes ging mee het water in en gooide het balletje steeds zo ver als ze kon en dat vonden emmanuel en arwen natuurlijk ook een leuk spelletje. Vooral dat mama dan het balletje moest gaan halen. En mama wilde eigenlijk niet te diep want die had maar die haaien in haar hoofd en had het volgende bord bij het strand zien staan.
Ondertussen maar zeggen tegen de kinderen van nee niet te diep want jullie hebben je vbanden om en er staat stroming.....
Het strandje was trouwens echt wel prachtig en ik kon er enorm van genieten want ik had perfect zicht op de kinderen doordat er weinig hoogte verschil was. Helaas zat ik wel in de brandende zon en was er geen schaduw.
Na ruim 1,5 uur kwam sander terug van het lopen en heeft ook hij een frisse duik genomen. Heerlijk is het zeewater. Dat was mijn teken dat ik weer uit het water kon en een beetje opdrogen.
Als de lucht fiks gaat betrekken en ik hoor onweer in de verte besluit ik me alvast te gaan omkleden en ook de kinderen te waarschuwen dat we zo eruit gaan. We zijn inmiddels ruim 2,5 uur in het water geweest dus ik vind het ook wel mooi geweest.
Ze hebben nog een lekker ijsje gegeten (scheveningse prijzen want 20 dollar voor 5 ijsjes (emmanuel wilde een andere die sander had meegenomen)
We hebben het er in de auto over wat zullen we vanavond doen....
De kinderen wilden heel graag mee met een night drive. Dat is prima maar dan moeten jullie wel slapen anders dan gaan jullie dat niet redden.
De kinderen waren het ermee eens en bij het hotel aangekomen rond kwart over 4 slapen de kinderen en ik ruim een uur voordat we wat gaan eten. De kinderen krijgen we beiden zeer moeizaam wakker en gaan een beetje nukkig mee.
We besluiten om de panda express uit te proberen want daar zouden ze chinese gerechten hebben, hopelijk net zo lekker als bij de foodcourts.
Het is ook niet ver en dat is ook een pluspunt.
Het regent flink als we weggaan en op pad naar de panda expres. Daar aangekomen is het maar een vreemde bedoening. Sander kan geen frisdrank bij de maaltijden bestellen, alles is heel erg pittig, (als je 4 gerechten besteld en 3 daarvan zijn pittig waaronder 2 kindergerechten dan is dat heel vreemd).
We vonden het absoluut niet geslaagd en hebben echt gegeten om het eten. Dan maar voor emmanuel en arwen weer naar de mac. In de mac drive en daar kopen we dan nog wat lekkere dingen voor arwen en emmanuel.
Rond kwart voor 7 rijden we naar de everglades.
Daar komen we net een beetje bij zonsondergang aan, maar ook hier regent het en heeft het fiks geregend. De plassen op het wegdek maken het moeilijk om iets te spotten en ik zit er regelmatig naast.
Sander echter spot direct een schildpad.
Na de eerste schildpad spot Sander er nog een, en nog een en nog een.
We redden ze allemaal van de weg af totdat sander zegt en nu gaan we doorrijden want we zijn geen schildpaddenredders.
Daarna spot hij iets groters dan een schildpad... we stoppen, sander rent ernaar toe..... een kreeft!
Meteen in de aanvalshouding, echt heeel erg cool om te zien.
Het begint inmiddels goed donker te worden en we gaan dan ook hopelijk voor de slangen.....
Emmanuel zegt ook: ik wil slangen zien!
We worden op ons wenken bedient want sander ziet er 1.
Kinderen krijgen duidelijke instructies en warempel ze luisteren eens goed...
Het is een cottonmouth. Een jong exemplaar van een giftige slang. Sander heeft hiervan gisteren 5 exemplaren gevonden, maar superleuk om dit zo aan emmanuel te kunnen laten zien. Ook arwen is echt wel geinteresseerd.
We rijden weer verder en sander vind een pad.
Dan zien we een andere auto ons tegemoet komen. Het is relatief druk in de everglades. Dhr vraagt aan sander of we iets leuks gevonden hebben. Hij zegt nee het was gewoon een pad. Die man zegt nou ik heb zojuist een python gevonden en blijkt een pythonvanger. Sander helemaal enthousiast en we mogen hem ook even zien. sander vraagt of hij ook mee op de foto mag maar dat vind die man ineens geen goed idee en lijkt wel haast te hebben. Jammer.... Sander baalt er fiks van. Ik vond het een nogal klein exemplaar en had in mijn hoofd de grote exemplaren die sander tijdens zijn vorige reis gevonden had. Maar ok je kunt niet altijd geluk hebben.
We rijden even kort de parkeerplaats op bij flamingo en kijken daar bij de waterrand of we nog krokodillen kunnen zien. JAAAAAAA echt recht bij de kant ligt er 1. Ssander gaat voorzihtig met de kinderen op het bruggetje staan voor een beter zicht en ik maak fotos van de kant. Dit is wel zo supertof
De krokodil blijft onverstoord liggen en we gaan na 10 minuutjes weer op pad.
Sander baalt nog steeds van de python en hoopt toch echt op nog wat slangen.
Hij wordt op zijn wenken bediend opnieuw want ook op de terugweg vinden we 2 cottonmouths.
1 groter volwassen exemplaar en nog een jong exemplaar.
De kinderen vinden het echt heel erg leuk en vooral omdat we regelmatig grapjes maken omdat ondanks dat Sander echt een hele goede spotter is hij ook nog wel eens een tak spot... Bij de 2e keer zeiden de kinderen het zal vast wel een tak zijn ;-)
Mochten we natuurlijk eigenlijk niet vertellen.
Maar ik ben trots op em want ik heb geen een slang gezien, zelfs niet toen sander al riep slang.... Pas als we dichterbij kwamen zag ik ze.. En ik zou ook gewoon stoppen voor een vlek op de weg :-) dus neeee van mijn spotting skills moet je het niet hebben.
Tevreden keren we om half 11 naar huis terug en vallen de kinderen nog geen eens zo snel in slaap.
Ik post nog even de laatste fotos bij mijn blog van gisteren en heb dan geen energie om vandaag te schrijven. Morgen weer een dag. Ik duik er voor 12en in .
Geen opmerkingen:
Een reactie posten