Everglades zaterdag, 15-11

Vanmorgen werden we wakker in aparte bedden, maar Sander kroop nog snel even bij mij. We dolden wat in bed en stonden al vrij snel op. Vroeg ging de wekker want half 8 wilden we opstaan. Werd een kwartiertje later uiteindelijk.

Toen we opstonden wilden we eigenlijk gelijk het bed weer in kruipen, aangezien het buiten grijs en grauw zag en het verschrikkelijk koud aanvoelde.

Dat wordt geen korte broeken weer vandaag en eigenlijk wilden we maar weer terug in bed, maar we weten ook hoe plaatselijk het weer kan zijn en op waren we toch al dus dan maar even doorzetten.

Aan tafel ontbeten we met de broodjes van de supermarkt en smeerden we ook alvast voor vanmiddag.

Na het ontbijt stapten we in de auto en besloten ons eens aan het originele plan te houden, namelijk rijden naar shark valley en daar gaan rondlopen en vanaf daar weer terug rijden en af en toe wat natuurpaden pakken op de weg terug richting everglades city.

Zo gezegd zo gedaan. Wel hadden we beiden wat warmere kleding aan en zelfs een vest omdat hetzo koud aanvoelde. Eenmaal buiten merkten we dat het ook erg vochtig en mistig was.

Dat beloofd wat voor vandaag......

Maar onderweg klaarde het al snel op en gingen we van een donkere grijze lucht naar een strakblauwe heldere hemel met de zon alweer prachtig hoog staand. Dat klaarde ook onze humeuren.

Onderweg rijden we over een prachtige weg door de natuurgebieden. Het is ongeveer een uur rijden en we zien diverse stops die we op de terugweg willen aan doen.

Bijna op bestemming komen we langs bezoekerscentrum Oasis. Een plek waar ik de vorige keer met mijn ouders volop alligators gezien had en ik vind het tijd voor een korte pauze.

Dus we lopen daar rond en zien enorm veel alligators. Sommigen liggend bij elkaar, sommige zwemmend en andere heerlijk liggend in de zon. Er liggen grote en kleine alligators.

Maar onmiddellijk valt een alligator op met een touw om zijn nek waar ook het einde van in het water ligt. Dat is vreemd  vinden we en we besluiten dit te melden bij het bezoekerscentrum.

Hier zijn ze blij met onze melding, maar niet blij met hetgeen wat het is en ze lopen direct mee om een kijkje te nemen. De ranger Rudi is een zeer vriendelijke man en legt uit dat het helaas wel eens gebeurd dat mensen of domme dingen doen of proberen de gator te vangen. Stropen dus. Hij vermoedde dat dit een zeer amateuristische poging is geweest om of een lolletje te hebben of toch de gator te vangen. Maar geen van ons allen kan hier om lachen. Wat is de wereld toch vreselijk hard.

Dat mensen niet van de dieren kunnen afblijven en niet beseffen hoeveel ze beschadigen.

Het touw zit behoorlijk strak om de alligator zijn nek heen en het kan als gevolg hebben dat hij niet meer kan eten en dus ook uiteindelijk niet kan overleven. Ook zit het absoluut niet comfortabel.

De ranger doet met een grijphaak een poging om het touw er af te krijgen maar dit mislukt helaas.

Hij besluit de hulp in te roepen van een wildlife afdeling van de rangers die komen kijken. Wij besluiten om even te blijven rondhangen om te zien hoe ze dit zullen gaan oplossen. Ondertussen krijgen we veel informatie van ranger Rudi en zijn collega over het gebied Big Cypress national park waar we nu zitten en krijgen we enorm goede tips voor straks om naar toe te gaan.

Ook hier bij het bezoekerscentrum begint er een voetpad en we besluiten terwijl we wachten deze te gaan lopen. Echter arriveren daar net de hulptroepen, dus we luisteren nog even mee. Zij denken ook dat het dier er last van heeft en dat het op lange termijn schade kan gaan geven, dus dat het touw verwijderd moet worden. Maar echter moet daar weer een bioloog voor opgeroepen worden die het dier verdoofd en helpt kort te vangen om het touw eraf te halen, want het zit te strak om dit zo even te doen..

Ranger Rudi belt de bioloog en die krijgt hij niet te pakken. Hij gaf ook al aan dat ze op zaterdag niet werken.... bijzonder want we kunnen ons voorstellen dat het fijn is om zo iemand dag en nacht beschikbaar te hebben. Later horen we van Rudi dat de bioloog vandaag niet meer langs komt en dat het later wordt. Hopelijk kunnen ze de arme alligator van het touw verlossen.

Inmiddels hebben we ruim een uur met Rudi en zijn collega gepraat over de stichting Herpetofauna, het werk wat rangers doen en de bedreigingen die dit gebied kent.

Het was een zeer informatieve ochtend en met zeer in ons hart besluiten we het bezoekerscentrum te verlaten om even een kijkje te nemen op het wandelpad in dit gebied.

Een wandelpad mag het zich echter niet genoemd voelen want het is een pad dwars door de wildernis heen, waar de begroeiing toch echt de overhand heeft. Zowel om slangen te zoeken niet goed, als voor mij om te lopen met ontblote onderbenen.

We besluiten terug te gaan en spotten toch op de terugweg nog 2 maal een black racer. Dezelfde slang die we nu een aantal maal gezien hebben. Gelukkig blijven deze wel stil liggen voor een foto alvorens ze wegspurten.

Na het lopen eten we op een picknick bankje nog even onze broodjes op en besluiten om shark valley te laten zitten en verder te gaan met de tips die Rudi ons gegeven heeft.

Bij de eerste 2 trails hebben we geen geluk en zien we helemaal niets behalve prachtige natuur.

Onderweg zijn we diverse alligators en schildpadden langs de kant van de weg in de sloot. Prachtig om dit te zien. 

Bij het trail aangekomen waar Rudi erg positief over was, zie ik in hoe prachtig het er allemaal uit ziet en wil ik daar natuurlijk eerst een foto van maken. Het pad heet Kirby's storter trail.

We hadden vanmorgen enorm veel auto's langs de kant van de weg gezien en hier zien we een
aantal jagers op de parkeerplaats. We vragen heen waar ze op jagen en krijgen uiterst vriendelijk een uitleg over de jacht hier in Florida. Het blijkt dat vandaag het jachtseizoen is geopend op het white tail deer met een jachtgeweer. Hiervoor mochten ze alleen jagen met pijl en boog. Ze leggen uit hoe het in zijn werk gaat en nu vallen ook de vele auto's langs de weg op zijn plaats.

Na een praatje wensen we ze een goede jacht toe en lopen we over de boardwalk (zeg maar een houten pad over het water). We kijken volop om ons heen totdat Sander in groot enthousiasme mij roept met de camera met de boodschap Slang!!

Hij blijkt een koraalslang te zien onder de boardwalk. Echter ligt deze slang wel erg stil en twijfelen we er aan of hij echt is. Ik maak snel een paar foto's en s\Sander probeert via creatieve manier met zijn slangenhaak en zijn pet het dier op te tillen, maar raakt het een aantal keer, maar het beweegt niet. Of hij is dood of het is een speelgoed wat een kind heeft verloren. Sander is er van overtuigd dat hij nep is en ik weet dat nog niet zo net, daar was de slang net niet perfect genoeg voor. Later blijkt op de foto's dat het wel degelijk een echte slang was aangezien het echt schubben had en daarnaast in een vreemde vorm lag voor een speelgoedslang en moddersporen bevatte. We hebben dus een echte koraalslang gezien. Of hij dood was weten we ook niet zeker, aangezien we op de terugweg de slang niet meer hebben kunnen ontdekken. Echter was hij zo beweegloos dat we niets anders kunnen vermoeden.

Het verder pad heeft weinig leuke verrassingen voor ons in petto. Wel is het een schitterend gebied waar we vele vogels zien en vol spanning naar slangen kijken. Helaas niets..

Op het eind van het pad zien we nog wel een hele mooie schildpad liggend in de zon opnieuw onder de boardwalk. Hij laat zich goed fotograferen en opnieuw hebben we dus een perfect kijkje op deze dieren.

Hierna lopen we het pad weer terug waar we dus de koraalslang ook niet meer vinden.

We stappen in de auto en zetten even de airco heerlijk hoog om af te koelen.

Niet ver daar vaandaan stoppen bij onze volgende stop. Dit is ook een stop met een zeer korte boardwalk wat uitkijkt over een plas rondom de sloot langs de weg.

Hier spotten we weer veel alligators, prachtige vogels en 2 soft shell turtles!!! Cool, ik ben weer helemaal aan mijn trekken gekomen.

We rijden hierna nog wat verder maar besluiten niet weer een grindpad in te gaan ook omdat het erg druk is.

We bezoeken hierna nog 1 plek maar ook hier zijn geen dieren te vinden.
We eindigen de dag in het welcome center van big cypress waar we nog wat meer informatie lezen over het gebied en ook daar is nog een boardwalk. Hier is niemand te zien. Aan de overkant staan wat mensen te vissen en we zien een alligator naderen. De vrouw van de vissers is wat angstig en gaat achteruit maar de alligator houdt zijn afstand.

We lopen nog wat verder en net als we naar de auto willen lopen horen we een raar geluid. Ik dacht meteen aan de alligator maar Sander herkende het niet als dat zijnde. We kijken in de richting waar het geluid vandaan komt en we zien een manatee!!! ( een zeekoe) ademen aan de oppervlakte. Wat een geweldig dier.

 Hij ademt 3 keer en komt daarbij dus ook naar de oppervlakte dus we kunnen hem goed bekijken. Na de derde kere duikt die diep onder. We hebben gehoord dat deze dieren wel een half uur onder wat kunnen blijven zonder te ademen. Een hele bijzondere ervaring.

Met het zien van dit prachtige dier besluiten we de dag te eindigen en lekker naar het huisje te gaan. Ik ben de hele dag al niet helemaal lekker en ben erg moe.

Het is half 4 als we in het huisje aankomen en we zitten nog even op de veranda met de komkommers en chipjes.
Ik besluit even te gaan liggen en sander gaat in de omgeving rondkijken.

Hij ziet onderweg veel krulstaarthagedissen en kan deze ook leuk fotograferen. Ook ziet hij een uitkijktoren die hij beklimt en bezoekt hij het bezoekerscentrum van de everglades aan de overkant van ons huisje.

Hier krijgt hij leuke informatie over boottochten en we besluiten om morgen de vroege boottocht te nemen om toch hopelijk zeeschildpadden te zien in het echt...

Ook ziet hij een gewonde alligator aan de kant van de weg. De alligator heeft een verwonding aan zijn poot. Het lijkt gebroken en hij ziet bot er doorheen schijnen.

Hierna ziet hij nog een prachtige zonsondergang terwijl hij een frisse duik neemt in het zwembad.

Ik wordt inmiddels wakker van mijn middagdutje en krijg volop verhalen te horen. We besluiten hierna wat te gaan eten bij een restaurant wat we op de weg hiernaar toe gezien hebben en dit blijkt een goede keus te zijn.

We hebben lekkere voorafje met kaassticks en gator nuggets. (gefrituurde alligatorvlees). De gatornuggets vond ik niet zo lekker, Sander vond het ok maar ook niet bijzonder. Dit zullen we niet meer gaan eten.

Als hoofdgerecht delen we een pizza. Het zou de bedoeling zijn dat we een aparte pizza zouden bestellen maar de serveerster was zo vriendelijk ons erop te wijzen dat het zeer grote pizza's zijn en eenmaal geserveerd zijn we haar zeer dankbaar voor deze tip.

We krijgen de pizza niet op en besluiten deze mee te nemen naar het huisje in een doggy bag. Ook neem ik nog een toetje voor vanavond mee.

Na het eten besluiten ik eindelijk de blogs bij te werken in word en de foto's uit te zoeken.

We hebben voor vanavond namelijk nog een nightdrive gepland en om half 10 gaan we ok op weg. We besluiten naar het Tamiami pad te rijden, de grotere weg die we nu al een aantal keren gereden hebben. Hier aangekomen is het ondanks het latere tijdstip toch nog behoorlijk druk op de weg en we besluiten een aantal zijwegen te pakken die we vanmiddag niet meer gedaan hebben.

We pakken de zijwegen, maar zien helaas niets behalve een eenzame pad. Ondanks dat het een geweldig gebied is voor wild en voor slangen, want het is er droog en er is water in de buurt, zien we opnieuw helemaal niets.

Teleurgesteld keren we naar het huisje terug waar we nog even buiten op de veranda zitten, maar ik uiteindelijk niet helemaal lekker naar binnen ga en daar met buikpijn op bed ga liggen.
Zo eindigde helaas deze bijzondere dag weer.