MyakKoud!

Zowaar, er heeft iemand gevraagd of ik nog een keer een blogdag wil schrijven, en dat was niet alleen rebecca! Nou, dat wordt dan deze dag en niet vanwege het verzoek, maar voornamelijk ook omdat het een dag in een wildpark is geweest en ik veel alleen op pad ging lopen (beestjes zoeken!), omdat Rebecca zich niet zo lekker voelde en ze in de auto bleef zitten (lezen of slapen).

Ik zeg eerlijk, ik stapte vanochtend met het verkeerde been uit bed. Mijn bui was vermoedelijk echter zo slecht dat het andere been ook niet goed was geweest. Reden? De afgelopen dagen vielen qua dieren wel heel erg tegen door die ^$^$&^% kou! Ik had toch gedacht dat die kou in Nederland zou blijven, maar een stevig koufront trok de afgelopen dagen helaas ook over de westkust van Florida, waarbij de zon zich amper liet zien, de wolken steeds dikker werden en de temperatuur niet hoger werd dan ... tot zover het weerbericht van Sander Paulusma. Afijn, ik trek die kou al amper (en ik weet, het was vast niet veel kouder 17 graden maar ik ben al zo gefloridaseerd dat ik die kou slecht trek. Maar erger, de dieren die ik heel graag wil zien houden zelfs nog minder van kou dan ik. En na 2 Gatorvrije dagen wilde ik nu toch echt weer reptielen zien.

Anyway, Myakka State Park stond vandaag op het programma. Wederom een gebied waarvan ik had gelezen dat er veel dieren te zien zouden zijn, een rijke wildlife zogezegd. Nadat we beiden amper uit bed konden komen, en ja, ik dus nog met de meeste moeite gingen we snel ontbijten. Nou ja, Rebecca dan, die al snel lekker een wafel had gemaakt en een bagel. Ik kreeg mijn bagel met jam amper weg. Ontbijten is niet mijn ding, mijn lichaam wordt pas later wakker, tenminste dat wat met eten naar binnen werken te maken heeft.

We gingen om 9 uur op weg en ik vond het nog steeds koud. Te koud... te koud voor reptielen dus ik zag de bui al weer hangen. Dat wordt weer niets. En met dat idee, lekker negatief, en een gezicht dat hier mee overeenkwam (arme Rebecca) gingen we op pad. Gelukkig verliep de autorit weer prima. Weer mooi over die brug van St Petersburg rijden en na een uur waren we bij het State Park van Myakka.

Er stonden helaas al wel wat auto's (ik hou ook niet van drukte) en we gingen eerst even kijken bij het visitors center. Wederom veel mooie info en we namen wat mooie brochures mee over het park zoals een kaart en een wandelgidsje. Buiten gekomen hoorden en zagen we irritante, en met name luidruchtige, kinderen, dus we wilden deze snel vermijden en besloten naar het eind van het park te rijden. Tijdens de rit op de weg zien we als bijzondere dieren alleen wilde kalkoenen. Achteraf baalde ik dat we toen geen foto er van maakte want later op de terugweg zagen we ze niet meer en we grapten dat ze waarschijnlijk al gevangen waren door overige bezoekers, alvast voor thanksgiving.

We liepen aan het eind van het park op een klein paadje langs het water. Het was nog steeds koud, ik had me vest nog aan... Geen dieren behalve een enkele schildpad.

Vervolgens reden we naar een boardwalk met een birding view. Weinig vogels behalve een duo kraaien waarvan ik echt zou zweren dat ze ons volgden omdat ze mogelijk dachten dat wij de kou niet zouden overleven. 

Even later zijn we gestopt op een ander gedeelte in het park en we besluiten ook hier een stukje te lopen. Had ik al gezegd dat het koud was? Nou, de wind voelde nog erg koud aan, maar de zon kwam er wel door. Echter, geen enkel dier op dit pad.

 Mijn humeur was inmiddels tot de ondergrens gezakt toen een stel met een hond ons tegemoet kwam lopen en later ook een ranger auto langsreed. Ja, dat pad had dus sowieso weinig zin meer... Hardop maakte ik de opmerking; we hebben nu luidruchtige kinderen gehad, mensen met honden, een auto, als er nu nog een gek uit de bosjes springt heb ik alles gehad. Ik zag echter aan Rebecca dat zij zich ook allesbehalve goed voelde. We besloten vervolgens om naar de locatie te gaan in het park waar je ook wat kan eten en waar je een boottocht kunt maken.

We informeerden ons eerst over de boottocht die om 1 uur zou vertrekken en al de laatste van die dag was. Rebecca zag het niet zitten zei ze, denkende dat we niet veel andere dieren zouden zien en de boot waarschijnlijk erg vol zou komen. Ik was het 100% met haar eens. Toen we later de boot zagen vertrekken en zagen dat deze helemaal vol zat met mensen (ik denk wel 50 man), bedankte ik Rebecca dan ook nog even hartelijk ;)

In het restaurant hebben we even een burger gegeten en raakten we aan de praat met de mensen die links en rechts naast zaten. Aan de ene kant zat een Canadees stel, waarvan de man Nederland verstond. Snel bedacht ik me of ik al schuttingtaal had gebruikt die de man mogelijk had begrepen. Aan de andere kant, Rebecca had in een zin al het woord 'f#cking' gebruikt, dus hoeveel damage had ik nog kunnen doen. Hoe dan ook, we hadden met beide koppels (de anderen kwamen Chicago) leuke gesprekken en door deze gesprekken en het eten waren we weer vol energie. Sterker nog, ik was weer vrolijk! Wel voelde Rebecca zich nog niet erg lekker...

We gingen een stukje lopen naar een uitzichtpunt waar alligators zouden zitten. Gelukkig zagen we er een paar. Jaaaa, gators, ik had ze nu na 2 dagen al weer gemist!!! 

Dat wordt nog wat als we naar huis gaan.. Alhoewel, naar huis gaan, why should i... Anyway, er zaten ook nog mooie vogels en nu hadden we dus gelukkig weer wat leuke dieren gezien.

We besluiten verderop een ander pad op te lopen waar we nog een alligator zien en als we teruglopen naar de auto om de andere kant op te lopen, wil Rebecca liever in de auto blijven. Arme meid... ik vond het zo zielig voor haar. Maar ze wil dat ik toch zelf ga lopen dan dus bewapend met camera ging ik het pad op. Okee, ik zeg eerlijk als dat pad wederom niets aan interessants had opgeleverd was ik linea recta weer naar ons hotel gegaan! De zon scheen echter, de temperatuur was goed, er waren open zonplekken langs het water, als hier geen slangen of andere toffe dieren zouden zitten dan weet ik het echt niet meer! Maar hoera, ik zie een slang aan de overkant van de sloot. Hij gleed snel weg, maar ik kon nog net een foto van hem maken. In een oogwenk dacht ik te zien dat hij er anders uit zag als de slangen die we eerder steeds vonden, de back racers. Ik dacht namelijk een wat rodere kop te zien wat zou duiden op inderdaad een andere slang, ik dacht toen al een indigoslang. Ik dacht echter gelijkertijd, het zal wel weer niet, maar bij thuiskomst checken we de foto, we vergroten hem en inderdaad, het is geen black racer, maar een indigoslang; een slang die vrij zeldzaam is! Ikke erg blij dus!

Maar goed, na die slang loop ik verder en zie ik opeens van mijn kant van de sloot een slang de sloot overzwemmen. Wederom een black racer, nu was ik wel gelijk zeker, maar toch leuk, in ieder geval een tweede slang die dag. 

Ik liep weer verder en ik zag opeens een grote gator liggen en als ik nog beter kijk kan ik mijn ogen haast niet geloven. Er zit een baby alligator op de rug! Snel even heeel veel foto's maken van dit bijzondere moment. Ik zie vlakbij moeder gator nog 2 jonge gators. 

Ik dacht heel even terug te lopen naar Rebecca, maar besluit nog even verder te lopen. Ik zie verderop nog een paar schildpadden en nog een paar alligators van ik schat een 70 cm. 

Dus vrijwel alle generaties in 1 sloot. De baby's, de pubers en big mama! Ik ging terug naar Rebecca en vertelde wat ik gezien had en ik liet de foto's zien. Samen gingen we nog kijken maar toen was baby gator al weer van mama af, maar we zagen in totaal wel 5 baby alligators.

Plotseling zie en hoor ik Rebecca schrikken. Haar schoenen en onderbenen zitten onder de mieren! Ze had in een mierenhoop gestaan en deze hadden de aanval inmiddels ingezet hun burcht te beschermen (waarvan wij per ongeluk de ingang al hadden vernield). Rebecca deed snel haar schoenen uit en ik probeerde de mieren van de schoenen te slaan. Of met de schoenen op de grond te slaan zodat de mieren er af vielen (of geplet werden, het is maar hoe je het bekijkt). Rebecca voelde echter ook een mier op haar bovenbeen dus ze deed opeens haar broek naar beneden en of ik nog mieren zag. Euh nee, en ik moet haast lachen, al vind ik het wederom wel zielig wat een pech ze vandaag heeft nu ze ook al niet lekker is en ze ook nog eens door mieren aangevallen en gebeten werd.

Ik besloot verderop nog een trail te lopen. Niets gezien qua dieren maar wel een hoge toren beklommen met een schitterend uitzicht over het park. 

We stoppen later nog bij een brug waar we eerder op de dag langsreden en we ook al alligators zagen en die zien we ook nu nog. Rebecca maakt weer lekker foto's, vooral van een reiger die langs de gators loopt en ze hoopt dat een van de gators opeens honger krijgt. Helaas gebeurt dat niet. 

Inmiddels is het 5 uur en we gaan richting ons hotel.

 Onderweg passeren we nog de ondergaande zon, wat weer een paar mooie plaatjes oplevert. 

De Tomtom stuurde ons echter naar een verkeerd adres en we komen echt in een ghetto buurt. Ik hoor mezelf nog steeds zingen, ''in the ghettoooo''. We zetten de tomtom weer goed en Rebecca ziet een waffle house, soort restaurant met wafels en we besluiten daar te gaan eten. Daar binnengekomen zien we dat het behoorlijk shabby is. We zitten ook hier 'in the ghettoooo'. We nemen allebei een sandwich, smaakt goed, maar we gaan toch weer snel weg uit 'the ghettooo'. Gelukkig rijden we nu wel goed en in ons hotel aangekomen natuurlijk snel foto's kijken want ik wilde weten of die slang van vandaag daadwerkelijk dus een indigoslang was. We maken weer plannen voor morgen. Of Rebecca had tijdens haar lezen in de auto (of rusten of slapen..) toen ik dieren zocht al een idee opgedaan. Morgen gaan we naar Honeymoon Island (whats in a name), omdat dit voor ons beiden interessant zou zijn. Voor Rebecca een 'honeymoon', vanwege het schitterende strand, maar believe it or not, het staat ook bekend om zijn grote aantallen ratelslangen! Joepie! Mogelijk misschien nog met de boot naar een ander eiland waar nog meer slangen zouden zitten, de stranden mooier zijn en nog meer schelpen. Maar dat lezen jullie een volgende keer. Dus oogjes dicht, en snaveltjes toe, maar check nog wel even onder het bed of er geen gator zit (en zo ja, bel mij dan ff, haal ik hem weg ;)