Paps en mams komen!!! Maandag 24-11

 We staan vandaag rustig op. Dit hebben we gisteravond laat besloten want eigenlijk wilden we vanmorgen nog vroeg naar disney. Maar de lucht is ook erg bewolkt en we worden beiden van de wekker om half 10 wakkeer, dus ik denk dat we wel wat slaap konden gebruiken. 

Sander begint zijn dag met het kijken van voetbal en ik selecteer alvast de foto's voor het blog van gisteren, want die wil ik vanavond toch echt gaan typen.
Want ik loop alweer een dag achter, oh jeeee.....

Om half 11 ga ik brood smeren en pak ik de spullen voor in de auto. 

Ik zeg om 11 uur doei tegen sander en begin aan mijn lange reis naar miami. 

Op google maps gaf de routebeschrijving aan dat het 3,5 uur rijden was, wat prima zou zijn want mijn ouders komen om 2 uur aan, dus dan heb ik een half uur speling. 

Maar nu geeft de tom tom aan dat ik wel 4 uur onderweg ben en hij laat mij ook nog eens helemaal over de 192 rijden, wat een vreselijk lange weg is met veel verkeer, stoplichten en afslagen. Hier doe ik dus al bijna 45 minuten over voordat ik op de daadwerkelijke snelweg zit. Het lijkt me dat dit korter zou moeten kunnen , maar gezien ik nu wel heel krap met de tijd zit, durf ik de tomtom niet te negeren en mijn eigen gevoel te volgen. 

Ik zou nu namelijk pas om tien over 3 aankomen, wat het allemaal wel krap maakt. 

Maar gelukkig op de snelweg maak ik behoorlijk veel tijd goed op de snelweg en haal ik daar mijn verloren 15 minuten met de stoplichten weer in. 

Het is goed te doen op de tolweg en ik stop 2 maal, eenmaal om snel te toiletteren en 1 maal om te tanken. Het is buiten bloedheet, wel 90 fahrenheit, wat vergelijkbaar is met 33 graden en het is stikbenauwd. Binnen in de auto heb ik heerlijk de airco aan en is het een prima temperatuurtje, ik had dus ook niet veel behoefte om uit te stappen. 

Om tien over 3 kom ik aan op miami airport na even zoeken naar de parkeergelegenheid. Ik heb mijn ouders ondertussen gesmst met de vraag of ze er al zijn en door de douane heen zijn, maar krijg hier geen antwoord op dus neem aan dat dit niet zo is. 

Dus vandaar dat ik de auto parkeer, anders was ik naar arrivals gereden. Als ik het allemaal geweten had, dan had ik dat veel beter kunnen doen. 

Ik kom uit de parkeergerage op een zeer groot vliegveld waar 2 kanten toe de interanationale aankomsten staan. Ik heb geen flauw idee welke kant ze aankomen, en hun vlucht staat ook niet op de borden... GRRR, dus ik op goed geluk links naar de J kant toe. Kom ik daar aan en ik zie ze niet staan, dus ik dan er maar vanuit gaan dat ze bij D staan, dus ik helemaal over het vliegveld heen naar de andere kant, wat ook nog eens op de eerste verdieping is en dat is niet aangegeven, dus maak heel wat kilometers. 

Na een half uur zoeken kom ik bij de juiste gate aan maar zie ik mijn ouders nergens staan. Er zit een starbucks naast maar ook hier zitten ze niet. Ik vraag bij de info balie of de vlucht van amsterdam/ brussel hier is aangekomen en krijg daar een bevestigend antwoord op en ook met de boodschap dat de vlucht al om 1 uur is geland. een uur eerder dan verwacht!!! Dus tja, dan is het wel vreemd dat mijn ouders nergens te vinden zijn. Ik sta net op het punt om te bellen als ik naar buiten kijk en ze zie staan met de rolstoel. 

Het weerzien is leuk en warm, maar ze blijken dus al ruim anderhalf uur op me aan het wachten te zijn en maakten zich ontzettend zorgen, want ik ben 45 minuten te laat ten opzichtee van de afgesproken tijd. 

We besluiten eerst even een starbucks te pakken, want direct weer de auto in, trek ik niet zo goed, dus drinken eerst rustig een drankje en ondertussen hoor ik de goede verhalen over hun vlucht. Ze hebben een fijne vlucht gehad, helaas wel, met tussenlanding, maar zaten op vip plekken, rij 2 in een jetair toestel en kregen een 3 gangen menu en champagne en hadden superveel beenruimte, dus beter dan dat kon het niet. 

Ook alles was heel soepel op zowel schiphol met inchecken als hier in amerika, waar ze begeleid werden door een medewerker van het vliegveld die ze overal doorheen loodste en naar toe bracht en de rolstoel duwde. Dus ik was erg opgelucht dit te horen. 

Ze zijn beiden erg moe, dus we gaan snel naar de auto toe en na 8 dollar betaald te hebben voor iets mer dan een uur parkeren rijden we het drukke verkeer van miami in. 

Heen weg was al verschrikkelijk in miami, waar de internationale luchthaven slecht aangegeven staat op de grote tolweg waar ik reed, maar de terugweg is het echt filerijden in miami. 

Na 30 minuten bereik ik weer de tolweg en kan ik goed doorrijden. 

Ondertussen hoor ik nog meer verhalen en vertel ik ook hoe het hier is gegaan. Mijn ouders houden het erg goed vol, alhoewel op het eind van de rit hun ogen wel dicht vielen. We zijn onderweg nog even kort gestiopt voor plassen en tanken, maar hebben het verder in 1 keer gereden. 

Om kwart voor 9 komen we aan in het huisje.

En dan nu het gedeelte van Sander.

Toen Rebecca vanochtend vertrok om haar ouders heb ik mezelf nuttig gemaakt. Door de samenvattingen van de Eredivisie voetbalwedstrijden van afgelopen weekend te kijken hahahaha. Nee geen grap, voetbal kijken is zo'n beetje het enige dat is van Nederland mis. Als ze die nou ook hier zouden uitzenden, dan blijf ik helemaal definitief. Ik heb wel begrepen dat vrouwenvoetbal hier erg populair is overigens... maar naar welke bal(len) ga ik dan kijken...

Afijn, nadat ik voetbal had gekeken, heb ik me omgekleed en ben ik over het terrein van onze condo gelopen. Hier zijn namelijk 2 grote vijvers en bovendien grenst het aan een groot meer.

In de vijvers vond ik wat schildpadden en zelfs een kleine alligator. Erg gaaf! 

Dus ik hoef hier geen alligator te missen, want ik mis ze nu al als ik ze een dag niet zie. Verder ook nog wat leuke vogels, maar heel boeiend was het allemaal ook weer niet.

 Ik heb wel even het restaurant bekeken ook, dat ziet hier ook op het complex. Zag er gezellig uit bij een van de 4 zwembaden op het complex (jaja) en prijzen vielen mee, maar ik zie mezelf er niet eten... er stond namelijk onderaan dat er 16% op het totaal bovenop komt aan 'serving fee'. Hell no, daar doe ik niet aan mee. Ik bepaal zelf wat ik geef dus de pizza's die ze daar hadden kunnen ze voor mij nu stoppen in 'where the sun doesn't shine'. Tenzij Rebecca me ompraat, gaat we daar dus niet eten. Zoals ik mezelf omschrijf in het Engels: I am crazy Henkie not!

Maar alle beestjes hier op het complex; de hagedisjes, schildpadden, boomkikkers, zelfs de alligator, dat heeft me wel besloten dat ik best in Orlando wil wonen hahaha.

Ik ben vervolgens even terug naar onze condo gegaan om wat te eten en drinken en later ging ik nu buiten het complex wat wandelen. Ik wou eerst meer richting het meer (maar daar is volgens mij erg moeilijk bij te komen...), dus ging ik maar naar de overkant waar een soort heide/zandlandschap zat. Geen idee of je er wel mocht lopen, maar er stond nu eens geen hek en het zag er wel uit waar wat dieren konden leven. Niet veel helaas, behalve wat mooi gekleurde eenden in een poel en een op het oog verdwaalde schildpad. Nou ja, ik was in ieder geval weer even actief.

Weer thuis gekomen heb ik een frisse duik genomen in het zwembad en daarna was het vanachter de computer wachten tot Rebecca met haar ouders aankomt. Ik ben benieuwd hoe hun reis was...

Rebecca, kom er maar in ;)

En rond kwart voor 9 klopt rebecca daar inderdaad weer aan de deur.

Met 2 zeer vermoeide ouders bij zich en zelf ook vreselijk vermoeid en rugpijn van de 8 uur lange autorit in totaal van vandaag.

Ik ben het helemaal beu en plof neer op de bank.

We vertellen elkaars avonturen en mijn ouders pakken lekker de nederlandse etenswaren uit die ze mee hebben genomen voor ons, vooral kaas!!!!!

We vertellen alles in het kort tegen elkaar, nou ja in het kort, sander is altijd weer wat gedetailleerder, en besluiten dan dat het toch verstandig is als mijn ouders ook wat gaan eten. Ondanks dat hun lichaam daar helemaal niet de behoefte aan heeft.

Mijn moeder wil absoluut geen vette hap, maar de keuze is gezien het tijdstip beperkt. We weten dat Denny's ook sandwiches heeft, dus we besluiten naar Denny's te gaan.

Eenmaal daar, na nog eens verkeerd gereden te zijn, ( Het ging zo goed vandaag),  worden we te woord gestaan door een allervriendelijkste ober en krijgen we een tafel voor 4.

We bestellen 2 burgers, 1 kipburger en een club sandwich en dit keer fruit ipv friet.

Scheelt maar 1 lettertje, maar zeer veel calorien. :-)

Het eten laat even op zich wachten, maar zo kunnen we even de dag van morgen doornemen en nog verder praten over het thuisfront. 

We hebben allemaal veel te vertellen maar de ogen van mijn ouders worden moeier en moeier en het eten is ook vrij snel op. Paps neemt de rekening op zich en dan zetten we koers naar het huisje.

Sander en paps lopen nog even langs de receptie om pins op te halen 

En komen ook nog langs het muurtje waar een prachtige kikker nog steeds zat sinds dat we weg waren gegaan. Sander is er helemaal weg van. 

De pins zijn ook aangekomen dus die zoeken we nog even uit. Een paar passen al in onze collectie en de rest is allemaal om te ruilen.
Hopen dat we morgen lekker veel pins kunnen ruilen.
Mijn ouders gaan lekker al naar bed en ik type nog even het blog van gisteren.
en nog een stukje van vandaag, maar ik redde het qua ogen niet meer. Ook sander ligt al op bed half te slapen.
Ik jump nog snel onder de douche en dan is om kwart voor 1 mijn dag toch ook weer om.
Morgen lekker naar Disney!!!